آپارتمان دو طبقه واقع در منطقه نایتس بریج مشرف به هاید پارک در مرکز لندن است که دارای شش اتاق خواب است...

گرانترین پنت هاوس جهان در لندن به قیمت 210 میلیارد تومان (140 میلیون پوند) بفروش می‌رسد. آپارتمان دو طبقه واقع در منطقه نایتس بریج مشرف به هاید پارک در مرکز لندن است که دارای شش اتاق خواب است. آپارتمان مذکور چشم انداز زیبایی داشته و دریاچه هاید پارک و مرکز لندن از آنجا قابل دیدن است. برای رسیدن به این منزل رویایی می‌توانید از جاده خصوصی همراه با نگهبانان ویژه استفاده نمایید. از طرف دیگر راهی مخصوص برای رفتن به رستوران معروف بلومنتال وجود دارد که ساکنین می‌توانند از آن استفاده نمایند. بلومنتال از گرانترین هتل ها و رستوران های جهان است که هنر پیشه ها و متمولین جهان در این هتل و رستوران تردد دارند و شبی نیست که یکی از معروف ترین ها دیده نشود. دو برادر انگلیسی توسعه گر اصلی مجموعه مذکور با 86 آپارتمان لوکس هستند که پنت هاوس مذکور در آن قرار گرفته است. اتاقهای خصوصی و تو در توی انگلیسی، شیشه های ضد گلوله برای حفظ حریم خصوصی از ویژگی های دیگر این پنت هاوس 210 میلیارد تومانی است که به معرض فروش گذاشته شده است. یک تیم مخصوص امنیتی مسوولیت حفظ امنیت این پنت هاوس و حومه را بر عهده دارند.   مهندسین سازنده این مجموعه رویایی گفته اند به ازای هر متر مربع بیش از 6 هزار پوند هزینه کرده اند. دسترسی به فروشگاه مدرن در حومه نایتس بریج مانند هرودتس و هاروی نیکولز و سایر آپارتمانهای مجاور نیز از راهی دیگر امکان پذیر است.     علی رغم بحران مالی در غرب ظاهرا لندن چندان تغییر قیمت نداشته و بدلیل تقاضای مضاعف در برخی نقاط شاهد افزایش قیمت نیز بوده ایم. این موضوع را یکی از کارشناسان املاک آبراهامسون که اخیرا آپارتمانی دیگر در میدان سنت جیمز به مبلغ 115 میلیون پوند (172 میلیارد تومان) فروخته، می‌گوید.   در پنت هاوس مذکور اتاق وحشت برای پناه بردن در مواقع ضروری ساخته شده تا ساکنین در آن رفته و مستقیما به مرکز پلیس وصل شوند. سیستم آپارتمان شبیه سیستم جیمز باند است. شرکت لرد راجرز معماری اصلی بنا را انجام داده است. کریستین و نیک کندی دو برادر انگلیسی هستند که توسعه گر مجموعه مذکور بوده و سال 2004 با پرداخت 150 میلیون پوند این محدوده را از برادارن چنگیز خریداری کردند و می‌روند تا جا پای امپراطوری خانه داران انگلیسی بگذارند. البته تا رسیدن به مالکیت 300 هزار ملک و آپارتمانی که براداران چنگیز دارند، فاصله زیادی دارند!

در واقع پس از این تصادف، پاهایش چرخیده‌اند در واقع برعکس شده‌اند!...

شیائو فنگ، دختری است که در کشور چین زندگی می‌کند. زمانی که 7ساله بود، تصادف شدیدی می‌کند و پس از آن یک اتفاق خارق‌العاده و البته ترسناک برایش رخ می‌دهد. در واقع پس از این تصادف، پاهایش چرخیده‌اند در واقع برعکس شده‌اند! بهتر است که به تصاویر نگاه کنید!!؟           حالا این دختر 22سال سن دارد و پس از 15سال پزشکان چینی او را تحت عمل جراحی قرار داند و امیدوارند که شیائو بتواند راه برود و زندگی عادی خود را ادامه دهد!

این کاربر که "پیتر کریگ" نام دارد آدرس ایمیلی را ساخته است که از 345 حرف تشکیل شده است....

یک کاربر اینترنت موفق شد رکورد طولانی ترین و فعال ترین آدرس ایمیل دنیا را به خود اختصاص دهد.
این کاربر که "پیتر کریگ" نام دارد آدرس ایمیلی را ساخته است که از 345 حرف تشکیل شده است.
براساس گزارش دیوایس، این آدرس بسیار طولانی به شرح زیر است.

contact-admin-hello-webmaster-info-services-peter-crazy-but-oh-so-ubber-cool-english-alphabet-loverer-abcdefghijklmnopqrstuvwxyz@please-try-to.send-me-an-email-if-you-can-possibly-begin-to-remember-this-coz.this-is-the-longest-email-address-known-to-man-but-to-be-honest.this-is-such-a-stupidly-long-sub-domain-it-could-go-on-forever.pacraig.com

در این آدرس پیش از علامت @ نوشته شده است: تماس با مدیریت. سلام. سرویس اطلاع رسانی وب مستر پیتر دیوانه، البته اوه، خیلی دوست داشتنی و عاشق الفبای انگلیسی (و بعد 23 حرف الفبای انگلیسی).
پس از علامت @ این کاربر نوشته است: لطفا سعی کنید که به من یک ایمیل بزنید اگر شاید شما نتوانید شروع به یادآوری این  کنید چرا که این طولانی ترین آدرس ایمیل شناخته شده برای انسان است اما صادق باشید. این همچنین بی مزه ترین زیر دامنه طولانی نیز هست. این می‌تواند برای همیشه ادامه داشته باشد. پا. کریگ. کام

این پروژه که Land of Giants (سرزمین غولها) نام دارد می‌تواند تصوری را که مردم از دکلهای زشت و عظیم برق فشار قوی دارند از بین ببرد و منظره ای دیدنی را برای کسانی که در جاده ها در حرکتند ایجاد کند... 

دو طراح خوش ذوق آمریکایی دکلهای برقی که قرار است جریان الکتریسیته را در ایسلند منتقل کنند به شکل انسانهای غول پیکری فولادی طراحی کردند.
این انسانهای غول پیکر که ارتفاع آنها به 30 متر می‌رسد می‌توانند نور را به خانه های ایسلند برسانند.
دو معمار آمریکایی به نامهای "جین چوی" و توماس شاین" در استودیوی خود در ماساچوست آمریکا تصمیم گرفتند در رقابتی که شرکت انتقال برق ایسلند برای طراحی سیستم برق رسانی سراسری این کشور برگزار کرده بود شرکت کنند و از هنر برای طراحی دکلهای برق فشار قوی بهره گیرند.

یکی از شرایط شرکت در این رقابت برای طراحی دکلهای شبکه جدید برق 220 کیلوولت، این بود که دکلها با طراحیهای فعلی متفاوت باشند.
نتیجه این شرط، طراحی 12 غول دیدنی فولادی است که بر روی سرزمین ایسلند راه می‌روند.
این پروژه که Land of Giants (سرزمین غولها) نام دارد می‌تواند تصوری را که مردم از دکلهای زشت و عظیم برق فشار قوی دارند از بین ببرد و منظره ای دیدنی را برای کسانی که در جاده ها در حرکتند ایجاد کند.
این دکلهای انسان نمای 30 متری، کابلهای برق را بر روی بازوهای خود حمل می‌کنند.

حالت این غولها در موقعیتهای مختلف متفاوت است به طوریکه به نظر می‌رسد در حال حرکتند و یا خم و راست می‌شوند.
براساس گزارش تلگراف، هزینه ساخت این دکلها تفاوت چندانی با هزینه ساخت دکلهای معمولی ندارد و تنها طراحی زیبای آنها به شبکه برق رسانی ایسلند جلوه داده است.
هرچند شرکت برق رسانی ایسلند هنوز در حال بررسی بودجه این طرحها است دکلهای برق به شکل انسان برنده جایزه معماری ساخته نشده" (Unbuilt Architecture Award ) انجمن معماری بوستن شده اند.
این جایزه همه ساله به بهترین طراحیهای معماری که هنوز ساخته نشده اند اعطا می‌شود.

فروشگاهی در چین اقدام به عرضه تلفن همراه ویژه ای کرده که به شکل یک لنگه کفش کتانی با مارک آدیداس است...

فروشگاهی در چین اقدام به عرضه تلفن همراه ویژه ای کرده که به شکل یک لنگه کفش کتانی با مارک آدیداس است. فروشگاه M8cool چین این تلفن همراه تا شو را عرضه کرده است. زمانی که این تلفن همراه تا می شود به شکل یک کفش کتابی است. به طوریکه قسمت جلویی آن شبیه به روی کفش و طرف عقبی آن به شکل زیر کفش است.     این تلفن همراه با لوگوی "آدیداس" عرضه شده است اما کمی دقت می توان فهمید که این تلفن همراه تحت لیسانس این تولیدکننده جهانی کالاهای ورزشی نیست. درحقیقت گروهی از طراحان چینی به دلیل علاقه ای که به کفشهای مارک آدیداس داشتند دست به طراحی این تلفن همراه زده اند.     این تلفن همراه چینی که Adidass808 نام دارد شبیه به کشفهای تنیس آدیداس و به رنگهای قرمز و سفید است. این تلفن همراه همانند اکثر تلفنهای چینی قابلیت نصب دو سیمکارت همزمان را دارد. صفحه نمایشگر این تلفن همراه کفش کتانی 5/3 اینچی با وضوح تصویر 240 در 320 پیکسل است.     Adidass808 مجهز به دوربین 3/1 پیکسلی، بلوتوث، رادیو اف. ام و یکسری از نرم افزارهای ساده است. براساس گزارش "گیزمودو"، سایت فروشگاه M8cool تصاویر این تلفن همراه را منتشر کرده است.

قصه از آنجایی شروع شد که فیلمی‌که اسمش را مستهجن گذاشتند به من منتسب شد، بارها بازجویی شدم و بارها گفتم که این CD...
 
زهرا امیر ابراهیمی، بازیگر جنجالی بعد از خروج از کشور اخیرا در خصوص فیلم غیراخلاقی منتسب به وی گفته است:قصه از آنجایی شروع شد که فیلمی‌که اسمش را مستهجن گذاشتند به من منتسب شد، بارها بازجویی شدم و بارها گفتم که این CD به من مربوط نمی‌شود، چنین اتفاقی به زندگی من بسیار ضربه زد.
وی در این مصاحبه که در شبکه‌های اجتماعی پخش شده است، گفته: مدتها تنها از خانه بیرون نمی‌رفتم، چون از عکس العمل مردم مطمئن نبودم، به من می‌گفتند باید فراموش شوی و من می‌پرسیدم چرا؟ چرا باید فراموش شوم؟
امیرابراهیمی سپس به تحلیل مشکلات جامعه ایران پرداخت و مدعی شده: ما اجازه نداریم بلند درباره عشق مان حرف بزنیم!
این بازیگر جنجالی اظهار داشت: خیلی ها فکر می‌کنند کادر شخصیت‌های و فیلم‌های صداوسیما یک فرشته‌هایی لای زر ورق هستند که سریالشان را بازی می‌کنند و می‌روند، در صورتی که اینها هم 90 درصدشان همان نوع زندگی مردم کوچه و بازار را دارند.
امیر ابراهیمی‌همچنین اظهار داشته: تک تک آدمهای ایران ممکن است در این اتفاقی که برای من افتاد، دست داشته باشند، ولی مردم ما خیلی مهربان هستند، شاید پشیمان شده باشند، شاید فهمیده باشند که چقدر من از این اتفاق ضربه خوردم و امروز دلم برای ایران تنگ شده!

گفتنی است زهرا امیرابراهیمی‌29 ساله است، وی با ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی نرگس(1385) به شهرت رسید. وی همچنین در دو فیلم سینمایی "سفر به هیدالو" (۱۳۸۴) و "انتظار" (۱۳۷۹) بازی کرده است.میرابراهیمی‌پس از خروج از ایران ، در فرانسه سکنی گزید و در فیلم «زنان بدون مردان» ساخته شیرین نشاط و تاتر «رویای طاهرگان خاموش» به همراه شبنم طلوعی به ایفای نقش پرداخته است.

مقام معظم رهبری همچون امام راحل فرزندان خود را از فعالیت های سیاسی و اقتصادی مبرا داشته و به ایشان توصیه کرده اند که در کارهای اقتصادی وارد نشوند.... 
 
به گزارش البرز ، سایت متعلق به سازمان تبلیغات اقدام به معرفی فرزندان رهبر معظم انقلاب کرد.
در مطلب این سایت آمده است:معظم له اکنون دارای ۶ فرزند هستند. نام خانوادگی همسر ایشان«خجسته» است. نام دخترانشان بشری و هدی، و نام فرندان پسرشان سید مصطفی، سیدمجتبی، سیدمسعود و سیدمیثم است. دو تن از فرزندان پسر ایشان ۸ سال در جبهه‌های جنگ ایران و عراق حضور داشتند.

یکی از دختران ایشان همسر فرزند آیت الله محمدی گلپایگانی رئیس دفتر رهبری است که ضمن آراستگی به لباس شریف روحانیت و علم دین در دانشگاههای کشور نیز به تدریس متون حقوقی به زبان فرانسه اشتغال دارند و دختر دیگر ایشان همسر فرزند آیت الله باقری کنی از علمای تهران است.

سید مصطفی فرزند بزرگ ایشان با دختر آیت‌الله خوشوقت ازدواج کرده ‌است. سید مجتبی داماد دکتر غلامعلی حداد عادل است. سید مسعود نیز با فرزند آیت‌الله خرازی و خواهر صادق خرازی ازدواج کرده ‌است. سید میثم کوچکترین فرزند ایشان نیز به ازدواج دختر آقای لولاچیان از بازاریان متدین در آمده است.

مقام معظم رهبری همچون امام راحل فرزندان خود را از فعالیت های سیاسی و اقتصادی مبرا داشته و به ایشان توصیه کرده اند که در کارهای اقتصادی وارد نشوند.

حجت‌الاسلام و المسلمین احمد مروی “دامت برکاته” در این رابطه چنین بیان داشتند:ایشان چهار فرزند پسر دارند که هر چهار نفر، طلبه‌ و معمم هستند و حقیقتاً هم درس می‌خوانند. خوب هم درس می‌خوانند. من با اینها مأنوسم،این توفیق را دارم. اُنسی دارم، نشست داریم، صحبت می‌کنیم. یک بار ندیده‌ام که اینها راجع به پولی، امکاناتی و چیزهای از این قبیل صحبت بکنند. گویی افرادی معمولی هستند و پدرشان هم یک فرد معمولی است.

فرزندانشان بیشتر همین مسائل درس و بحث برایشان مطرح است و نگرانی‌هایی که نسبت به مردم و نسبت به زندگی طلاب و نسبت به قضایای دیگر دارند، همان دغدغه‌هایی است که خود آقا دارند این خیلی ارزش دارد که امکانات باشد و موقعیت فراهم باشد وهیچ اقبالی به آن نشان داده نشود. این خیلی ارزشمند است. برای خود حضرت آقا، همه رقم امکانات هست ولی هیچ اقبالی ما نمی‌بینیم. نه خودشان، نه خانواده‌شان!

قطعاً خود حضرت آقا دوست ندارند که بستگانشان و مخصوصاً آقازاده‌ها‌یشان در کارهای اقتصادی باشند، قطعاً این را آقا نمی‌پسندند.خود اینها هم، هیچ رغبتی و هیچ اقبالی ندارند. حالا به هر صورت این جور تربیت شده‌اند که هیچ اقبالی به این چیزها ندارند.

فرزندانشان بیشتر همین مسائل درس و بحث برایشان مطرح است و نگرانی‌هایی که نسبت به مردم و نسبت به زندگی طلاب و نسبت به قضایای دیگر دارند،همان دغدغه‌هایی است که خود آقا دارند. این که آنها برای خودشان دنبال آینده‌ای باشند‌ زندگی، مال، منال، پول، پس‌انداز‌ اصلاً وجود ندارد. اگر بود، من مطلع می‌شدم. چون خیلی با اینها مأنوسم. من چنین چیزی واقعاً در اینها ندیده‌ام.

از راست به چپ: حجت الاسلام سید میثم خامنه ای- حجت الاسلام سید مصطفی خامنه ای- آیت الله مجتهدی- حجت الاسلام سید مجتبی خامنه ای- حجت الاسلام سید محسن خامنه ای. توضیح اضافه اینکه هر ۴ پسر رهبر شاگرد آیت الله مجتهدی بودند.

کشورهای جهان بر اساس شاخصهایی از قبیل بهداشت، رشد اقتصاد، اموزش، اوضاع سیاسی و وضعیت زندگی مردم با هم مقایسه شده اند... 
 
به گزارش واحد مرکزی خبر فهرست بهترین کشورهای جهان اعلام شد.

به نوشته روزنامه اینترنتی روسی راسیسکایا گازیه تا، فنلاند که مدتهاست سطح زندگی در آن درمکان نخست قرار دارد به عنوان بهترین کشور جهان انتخاب شده و سوئیس و سوئد مقام‌های دوم و سوم را به خود اختصاص داده اند.

مکانهای بعدی فهرست به کشورهای استرالیا، لوکزامبورگ، نروژ، کانادا، هلند، ژاپن و دانمارک تعلق دارد و امریکا مکانی بهتری از یازدهم به دست نیاورده است.

کشورهای جهان بر اساس شاخصهایی از قبیل بهداشت، رشد اقتصاد، اموزش، اوضاع سیاسی و وضعیت زندگی مردم با هم مقایسه شده اند.

بورکینا فاسو، نیجریه و کامرون عنوان بدترین کشورهای جهان را به خود اختصاص داده اند.

این گزارش نکات جالبی هم دربرداشته که از جمله انها می توان سطح نود و نه درصدی باسوادی در آلبانی، مکان نخست اوکراین از نظر بالا بودن سطح زندگی در میان کشورهای دارای کمترین درآمد، وضع سیاسی خوب غنا با وجود درآمد پایین و وجود بهترین وضع بهداشتی را در ژاپن نام برد.

مادرم زمانی که ما را باردار بود زمین خورد. همین باعث شد که من گوشه شکم مادر بچسبم و نتوانم حرکت کنم و رشد ....
 
فاطمه صالحی، دختری که هم سنتور می‌نوازد، هم طراحی و گریم انجام می‌دهد و هم دانشجوی موسیقی است؛ قصد دارد دکترا خود را هم بگیرد.
می‌توان از فاطمه صالحی که به طور مادرزادی دو دست و یک پا ندارد، به معنای واقعی کلمه یک «بمب روحیه» نام برد.

زمستان داشت تمام می‌شد. ساعت ۵ /۶ صبح روز ۲۳ اسفند ۱۳۶۵ بود. همه در هول و ولای به دنیا آمدن بچه‌ها بودند. اول معصومه به دنیا آمد؛ بچه‌ای سالم و طبیعی. اما هنوز همه چیز تمام نشده بود، یک ربع بعد قل بعدی فاطمه به دنیا آمد؛ نوزادی که دست‌هایش رشد نکرده بودند و فقط یک پا داشت. از همه بیشتر پرستار اتاق عمل ناراحت شد چون باید این خبر را به پدر این دوقلوها و بقیه اعضای خانواده که پشت در اتاق عمل منتظر بودند می‌داد.
مادرم زمانی که ما را باردار بود زمین خورد. همین باعث شد که من گوشه شکم مادر بچسبم و نتوانم حرکت کنم و رشد خوبی نداشته باشم. حتی وقتی مادرم دکتر می‌رفت آنها فکر می‌کردند که فقط یک بچه در رحمش وجود دارد؛ غافل از آنکه ما دو قلو بودیم.
اولین روز مدرسه را هیچ وقت فراموش نمی‌کنم. با آنکه با مادرمان رفته بودیم ولی من از نظر روحی خیلی اذیت شدم. چون مدرسه یک اجتماع کوچک بود و بقیه بچه‌ها خودشان را با من مقایسه می‌کردند و این مرا اذیت می‌کرد. وقتی هم که مادرم مرا در مدرسه تنها گذاشت، کمبودها را بیشتر احساس کردم ولی به هر حال توانستم دوستان خوبی پیدا کنم. اما تا دوران راهنمایی هم از نگاه‌های سؤال‌برانگیز مردم ناراحت می‌شدم.
 
او قبل از رفتن به مدرسه قلم را با پایش می‌گرفت و نقاشی می‌کشید و این روند تا سال دوم دبستان هم ادامه داشت تا اینکه معلم کلاس سومشان با او صحبت کرد و فاطمه قبول کرد که اگر بخواهد وارد دانشگاه شود باید مثل بقیه باشد بنابراین نوشتن با دست‌هایش را شروع کرد؛ اولش خیلی سخت بود ولی یواش یواش عادت کردم. هنوز هم خیلی از کارها را با پایم انجام می‌دهم؛ مثلا وقتی در خانه هستیم با پا غذا می‌خورم.
تا وقتی که فاطمه مدرسه می‌رفت برای آنکه از درسش عقب نماند به کلاس‌های آزاد نمی‌رفت ولی وقتی دیپلمش را گرفت سنتور را پیش استادش، غلامرضا مشایخی شروع کرد؛ «از سازها به پیانو و گیتار علاقه‌مند بودم ولی شرایط فیزیکی‌ام این اجازه را نمی‌داد. وقتی مشورت کردم متوجه شدم که می‌توانم در ‌ساز سنتور موفق باشم. اطلاعاتم درباره این ‌ساز در حد این بود که می‌دانستم به شکل ذوزنقه است ولی اگر حمایت‌ها و تشویق‌های استادم نبود شاید هیچ وقت به این ‌ساز علاقه‌مند نمی‌شدم.
فاطمه برای اینکه بتواند نواختن سنتور را شروع کند به پروتزهایی برای دستانش نیاز داشت تا با آنها مضراب را در دست بگیرد. متخصصان هلال احمر این کار را انجام دادند و فقط ماند یادگیری نت‌ها که فاطمه همیشه از آن می‌ترسید ولی بالاخره توانست با تمرین زیاد نت‌خوانی را هم یاد بگیرد. 

او طراحی سیاه قلم را هم از برادر بزرگترش مهدی یاد گرفت؛ «در طراحی کشیدن پرتره انسان برایم خیلی سخت بود چون نمی‌توانستم دور صورت را خوب دربیاورم اما تمرین کردم و موفق شدم». بعد از آن هم به طراحی روی سفال علاقه‌مند شد.
بعد از اینها نوبت به گریم و آرایشگری رسید که فاطمه از کودکی به آن علاقه داشت؛ «وقتی ثبت نام کردم استادم گفت تو می‌توانی این کار را انجام دهی؟چون خیلی ظریف‌کاری دارد. من هم جواب مثبت دادم. در کلاس صدای استاد را ضبط می‌کردم و خیلی دقیق به کارهایش نگاه می‌کردم تا بهتر یاد بگیرم.

آموزش گریم به همین منوال تمام شد تا اینکه نوبت به روز امتحان رسید؛ روزی که اگر می‌توانست قبول شود دیپلم چهره‌پردازی می‌گرفت. فاطمه آن روز را به یاد می‌آورد و می‌گوید: «مسؤول برگزاری امتحان از مربی‌ام پرسید من چه مدلی به او بدهم که بتواند انجام دهد؟ این حرفش ترحم‌آمیز بود و خیلی ناراحت شدم و مربی‌ام هم به او گفت سخت‌ترین مدلی را که فکر می‌کنید به این هنرجو بدهید. او هم مدل خاتون را به من داد که خیلی سخت بود. بعد هم گفت یک ربع هم به‌ات وقت اضافه می‌دهم ولی من با خودم گفتم باید جوری کارم را پیش ببرم که به آن یک ربع وقت اضافه هم احتیاج پیدا نکنم». فاطمه آن‌قدر کارش را خوب انجام داد که تنها کسی در آن دوره بود که توانست با نمره ممتاز دیپلم گریم بگیرد.

اما انگار اشتیاق این دختر به تجربه و یادگیری مهارت‌های تازه تمامی‌نداشت چون او مدرک گرافیک کامپیوتری‌اش را هم گرفت؛ «من همه این مدارک را گرفتم تا شاید بتوانم برای خودم کاری دست و پا کنم ولی متاسفانه هیچ کس حاضر نمی‌شود به یک معلول کار بدهد. آنها به معلولیت آدم نگاه می‌کنند نه به اینکه چه توانمندی‌هایی دارد. برای کار به جاهای زیادی مراجعه کرده‌ام که تا الان به در بسته خورده‌ام».

کنسرت در عشق‌آباد
فاطمه وقتی نواختن آهنگ «ای الهه ناز» را یاد گرفت به سنتور بیشتر علاقه‌مند شد. اولین کنسرتی هم که داشت در فرهنگسرای بهمن با همین آهنگ بود. «تولد حضرت فاطمه(س) بود. مادرم هم بین جمعیت نشسته بود و وقتی نگاهش کردم دلم قرص شد. ای الهه ناز و‌ای ایران را نواختم و وقتی تمام شد نفس عمیقی کشیدم و عکس‌العمل مردم و تشویق آنها برایم خیلی غیر منتظره بود».
مادر فاطمه آن شب را به یاد می‌آورد و می‌گوید:«صندلی فاطمه نامناسب بود و او مدام از روی آن سر می‌خورد ولی بالاخره توانست کنترل خودش را حفظ کند و اجرای خوبی داشته باشد».

سنتور تا دکترا
فاطمه سال ۱۳۸۷ به‌عنوان دانشجوی موسیقی کنسرواتور ایران پذیرفته شد؛ «تصمیم گرفتم بروم موسیقی بخوانم».
او ادامه می‌دهد:«روز اول دانشگاه برایم درست مثل روز اول مدرسه بود؛ با این تفاوت که آن موقع خواهرم همراهم بود ولی این دفعه تنهای تنها بودم. اما رفتار دانشجویان و استادان برخلاف آن زمان خیلی عادی بود. ترم یک که بودم همه فکر می‌کردند من از موسیقی سر درنمی‌آورم و به من یک هفته مهلت دادند تا نت‌ها را حفظ کنم اما من این کار را قبلا یاد گرفته بودم».
با تمام این تفاسیر فاطمه مثل خیلی از معلولان دیگر مشکلات زیادی در رفت و آمد دارد. خودش در این باره می‌گوید:«فاصله خانه ما تا دانشگاه خیلی زیاد است. روزهای اول آژانس می‌گرفتم و با مادرم می‌آمدم ولی الان خودم به تنهایی با آژانس می‌آیم که خیلی هزینه‌بر است. همین طور برای سوار شدن و پیاده شدن مخصوصا اگر وسیله و یا ‌ساز دستم باشد از دوستان و همکلاسی‌هایم کمک می‌گیرم».
او از ترم سوم ‌ساز سنتور را به عنوان‌ ساز تخصصی خودش انتخاب کرده و امیدوار است بتواند این رشته را تا مقطع دکترا و آهنگسازی ادامه دهد.
فاطمه موفقیت‌هایش را مدیون خانواده‌اش می‌داند؛ خانواده‌ای که او را محدود نکردند و مانند خواهر دوقلویش هر امکاناتی را که در توانشان بود در اختیار او هم گذاشتند.
فاطمه می‌گوید:«سخت‌ترین لحظات برای من این است که مردم با نگاه ترحم‌آمیز به من خیره شوند. البته حس ششم خیلی خوبی هم دارم و تا متوجه شوم که کسی می‌خواهد از روی دلسوزی به من کمک کند کاری می‌کنم که با دیدن توانایی‌هایم از انجام این کار منصرف شود. من با معلولیت خودم کنار آمده‌ام و دلم می‌خواهد مردم هم این را بدانند و اجازه بدهند راحت زندگی کنم». 

او كه اكنون در یك خانه‌ی قدیمی در شیراز مشغول كار است، درباره‌ی این خانه توضیح داد: مالك این خانه‌ی قاجاری «هدیه تهرانی» است. اكنون پیش از آغاز عملیات مرمتی، برای احیا و ایجاد روح زندگی...

مرمت و حفظ بناهای تاریخی باقی‌مانده از پیشینیان یكی از وظایف سازمان میراث فرهنگی و گردشگری است تا با اقدامات به‌موقع مرمتی و حفاظتی، از نابودی و تخریب آثار جلوگیری كند. در این میان، یكی از كارهایی كه همواره مورد نظر كارشناسان و مسؤولان بوده، احیا و ایجاد كاربری برای بناهای تاریخی است.
در این‌باره، كیارش اقتصادی در گفت‌وگو با خبرنگار بخش میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، تأكید كرد: احیای یك اثر یا بنای تاریخی با مرمت بسیار تفاوت دارد، زیرا در احیا، تلاش این است كه روح زندگی در آن بنا جریان پیدا كند. حتا افرادی در سطح كشور هستند كه به‌صورت منفرد و با ساختاری تركیبی از استقلال و وحدت ریشه‌یی با عنوان «خوشه سار بومی» فعالیت می‌كنند. در واقع، این افراد تلاش می‌كنند زندگی بومی را در مناطق مختلف كشور به جریان بیندازند.
او كه اكنون در یك خانه‌ی قدیمی در شیراز مشغول كار است، درباره‌ی این خانه توضیح داد: مالك این خانه‌ی قاجاری «هدیه تهرانی» است. اكنون پیش از آغاز عملیات مرمتی، برای احیا و ایجاد روح زندگی در این بنا تلاش می‌كنیم. پس از آن، اقدامات مرمتی با نظارت كارشناسان سازمان میراث فرهنگی انجام خواهد شد.
به گفته‌ی اقتصادی، این خانه با دو حیاط اندرونی و بیرونی در محله‌ی دروازه‌ی سعدی شیراز و نزدیك ارگ كریم‌خانی قرار دارد. این خانه، نمای آجری با ازاره‌های سنگی، پنجره‌های ارسی شیشه‌ی رنگی در شاه‌نشین، سرداب‌ها و اتاق‌های متعدد دارد. در حیاط كوچك‌تر، یك خانواده زندگی می‌كند و در حیاط بزرگ‌تر نیز كارگاه پارچه و كفش وجود دارد.
وی در این‌باره توضیح داد: پس از نظافت خانه، مدیریت سكونت افراد و این‌كه این سكونت در چه شرایطی باشد، یكی از مسائل مهم در بحث احیا بود. به این ترتیب، برخی اتاق‌ها را تخلیه كردیم و برخی را آزاد گذاشتیم. هم‌چنین مشخص كردیم كه هر كدام از ساكنان در چه بخش‌هایی مستقر باشند.
او كه پیش از این مدیر پایگاه روستای تاریخی میمند كرمان بوده است، اظهار كرد: آنچه در روستای میمند رخ داد و حتا سبب شد، جایزه‌ی‌ «مركوری» به این روستا برسد، ایجاد روح زندگی در آن با مردم بومی بود. در این خانه‌ی تاریخی در شیراز نیز پس از انجام اقدامات اولیه، خرید وسایل مختلفی مانند زیرانداز و گلدان گل آغاز شد. علاوه بر این، 20 فرش دست دوم خریده شد و تلاش كردیم تا این خریدها در محل رخ دهد، یعنی پروسه‌ی پیچیده‌ای برای خرید نداشتیم و وسایل لازم را از سمساری تهیه كردیم. در واقع، این احیا با عنوان بازیاب سازگار انجام شد؛ به این ترتیب كه برای احیا از وسایل دست دوم و هر آنچه كاربرد داشت و قابل بازیابی بود، استفاده و همه از همان محل تهیه شد. حتا از تخته‌های چوبی موجود، برای ساخت یك آشپزخانه‌ی كوچك استفاده شد.
این عضو هیأت علمی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در توصیف ایجاد روح زندگی در این خانه‌ی قدیمی، گفت: تلاش كردیم، این خانه را با اضافه كردن ارزش‌های میراث فرهنگی و اعمال سلیقه با بودجه‌ی كم احیا كنیم، بویژه این‌كه ملكیت این محله نیز از نظر اقتصادی زیر متوسط است. اكنون این خانه‌ی قاجاری با شرایط اقتصادی پایین، ولی فاخر احیا می‌شود، به‌طوری كه وقتی محلی‌ها می‌آیند و می‌بینند با مبلغ كمی چنین فضایی ایجاد شده و علاوه بر احساس رضایت، نوعی هم‌رنگی در محل ایجاد شده است. در واقع، در این محله، تفاوت سطح زندگی در سلیقه‌ی مردم دیده می‌شود.
او حتا به استفاده از دوچرخه اشاره و بیان كرد: دوچرخه برای زندگی در شیراز و گذر از كوچه‌پس‌كوچه‌های بافت قدیم و شناخت آن بسیار كمك می‌كند، بویژه این‌كه ساكنان محله را نیز به وجد آورده است.
وی در پایان در پاسخ به این‌كه آیا روح زندگی را بدون سكونت افراد در یك بنا می‌توان ایجاد كرد؟ گفت: فعلا تلاش می‌كنیم، بنا را از حالت بی‌استفاده و متروك درآوریم و روح زندگی را در آن‌ها ایجاد كنیم. پس از آن، یكی از پیشنهادهای ما برای سكونت، همكاران حوزه‌ی میراث فرهنگی هستند، بویژه پس از انتقال بخش‌هایی از سازمان به شیراز، این مسأله راحت‌تر می‌تواند رخ دهد.